خانواده سلطنتی نپال

نپال

کشورهای زیادی در دنیا همچنان از سیستم سلطنت و پادشاهی بهره می‌برند. بیشتر این کشورها دارای یک خانواده سلطنتی هستند؛ خانواده‌ای که چشم تمام شهروندان آن کشور به آنها معطوف شده و انتظارات زیادی از آنها می‌رود. کشور نپال نیز تا همین چند سال پیش دارای سیستم سلطنتی بود. ولی در پی اتفاقات مختلفی که برای خانواده سلطنتی نپال افتاده بود، مجلس قانون‌گذاری این کشور در سال ۲۰۰۸ تصمیم گرفت تا نپال را به عنوان یک جمهوری معرفی کرده و سیستم سلطنت یا همان پادشاهی را کنار بگذارد. با ریسمون همراه باشید تا بیشتر راجع به نپال بدانیم. 

 

سیستم سلطنتی نپال

سلطنت و پادشاهی بخشی جدانشدنی از تاریخ کشور نپال از را شکل می‌دهند. سلطنت در واقع نوعی از دولت است که در آن پادشاه به عنوان بالاترین سمت قرار دارد. سایر بدنه دولت ممکن است بر اساس رأی مردم انتخاب شوند ولی شاید هم پادشاه تصمیم بگیرد و برخی را بدون رأی‌گیری در مقامی خاص انتصاب کنند. تاریخ پادشاهی در کشور نپال همواره همراه با نام دو سلسله است: سلسله شاه و سلسله رانا.

سلسله شاه در نپال قدمتی بیشتر داشته و همان‌هایی هستند که عشایر این منطقه را با یکدیگر متعهد کرده و آنچه امروز به عنوان نپال می‌شناسیم را شکل دادند. در سوی دیگر سلسله رانا قرار دارد؛‌ سلسله‌ای که در سال‌های بعد قدرت را از دست دودمان شاه‌ها گرفته بودند. آنها در واقع از سال ۱۸۴۶ تا سال ۱۹۵۱ قدرت را در پادشاهی نپال در دست داشتند. به این صورت که پادشاهی همچنان در دست سلسله شاه بود اما نخست وزیر و سایر سیاستمداران و بدنه دولت به وسیله سلسله رانا انتخاب می‌شدند. داستان‌های جنجالی و درگیری‌های خونین این میان این دو سلسله هیچ وقت فراموش نشده و برای همیشه در تاریخ نپال باقی خواهند ماند. با این حال این دو سلسله بالاخره با یکدیگر صلح کرده و اختلافات ایجاد شده را کنار گذاشتند.

این اتحاد و صلح در پرچم نپال نیز دیده می‌شود. دو مثلثی که در پرچم این کشور نقش بسته است و نمادهای میان آن در واقع نشان دهنده همین دور طایفه و سلسله هستند. تریبهوان بیر ویکرام شاه -Tribhuwan Bir Vikram Shah- را می‌توان معروف‌ترین و برجسته‌ترین شاه در تاریخ نپال دانست. گفته می‌شود که او همواره حامی مردم این کشور همچنین حامی توسعه بوده است و تغییرات زیادی را در ساختار نپال انجام داد و بنابراین عجیب نخواهد بود که بگویم بسیاری از ساختمان‌های بزرگ این کشور به نام او نام‌گذاری شده‌اند. پس از تریبهوان، پسر او یعنی ماهندرا -Mahendra Bir Bikram- جانشینش شد. ماهندرا افکاری مدرن داشت اولین کسی بود که تغییرات را در کشور نپال شروع کرد.

پس از ماهندرا نیز پسرش که بیرندرا -Birendra Bir Vikram Shah- نام داشت بر تخت سلطنت نشست. بیرندرا حتی افکاری مدرن‌تر و بهتر از پدرش داشت. او نه تنها تصمیمات و اقدامات شروع شده توسط پدرش را ادامه داد، بلکه روند رشد دموکراسی در کشور نپال را به صورت چشمگیر و انقلابی سرعت بخشید. بسیاری بر این عقیده بودند که این شاه می‌تواند یک روز یک سیستم دموکراسی کامل و مثال‌زدنی را در کشور نپال اجرا کند.

 

ترور تراژیک خاندان سلطنتی نپال

پس از توصیفاتی که از شاه بیرندرا دموکراسی‌خواهی او داشتیم، شاید دور از انتظار نباشد که این پادشاه علاوه بر طرفداران بسیار، دشمنان سفت و سختی نیز داشته باشد. متاسفانه شاه بیرندا در سال ۲۰۰۱ در یک مهمانی خانوادگی به همراه تمامی اعضای خانواده‌اش کشته شدند؛ ماجرای این ترور بسیار مشکوک و شک‌برانگیز بوده است و هنوز هم سؤال های زیادی در این مورد بدون پاسخ باقی مانده‌اند. با این حال شاهدان عینی بیان دارند که تمام این قتل‌ها را پسر شاه بیرندرا که دیپنرا -Dipendra- نام داشت انجام داده است. او پدر و مادرش، برادر و خواهرش و ۷ نفر دیگر از اعضای خانواده سلطنتی نپال را در این حادثه به قتل رساند و در انتها به خودش نیز شلیک کرد و به کما رفت.

 

روند دموکراسی در نپال پس از قتل شاه بیرندرا

پس از مرگ پدر، دیپنرا که همچنان در کما بود به‌صورت خودکار به‌عنوان پادشاه نپال انتخاب شد. مدت زمان در کما بودن او طولانی نبود و سه روز بعد مرگ او نیز اعلام شد. پس از مرگ دیپنرا، عمویش یعنی گیاندرا -Gyanendra- به‌عنوان جانشین انتخاب شد؛ فردی که به‌وضوح طرفدار دموکراسی و آزادی خواهی در نپال نبود. از سوی دیگر،‌ شاه دیپنرا محبوبیتی بسیار عجیب در کشور نپال داشت. تا جایی که برای بسیاری از مردم حتی حکم خدایی پیدا کرده بود! پادشاه جدید به بهانه‌های مختلف تمامی دموکراسی خواهان را سرکوب کرد. ولی در پاسخ به این اقدامات او، تظاهرات‌های بزرگ و خونین در نپال شکل گرفت. گیاندرا سعی کرد تا با استفاده از گارد پادشاهی و نیروهای امنیتی بی‌رحم خود این اعتراضات را سرکوب کند. ولی تمام این اقدامات تنها تاثیری کوتاه مدت داشتند و پس از مدتی فشارهای دموکراسی خواهانه مردم نپال و همچنین فشارهای بین المللی این پادشاه را مجبور کرد تا اجازه دهد روند دموکراسی در کشور نپال احیا شده و از سر گرفته شود و همچنین اینکه بخش زیادی از قدرت اجرایی خود را نیز محدود کرد.

تاریخ نپال همه چیز را به خود دیده است. از پرستش پادشاهان تا حتی تشنه شدن به خون آن‌ها. قرن حاضر، عصری جدید برای مردم نپال است و گمان می‌رود تا آینده‌ای روشن در پیش روی آن‌ها باشد.


0 دیدگاه

17 دی 1398

صدرا شریفی

درباره نویسنده
عاشق سفر، بلاگر

دیدگاه شما